خانه / اجتماعی / چرا زنان بیش از مردان مسئول شلوغی خانه شناخته می‌شوند؟

چرا زنان بیش از مردان مسئول شلوغی خانه شناخته می‌شوند؟

مقاله نیویورک تایمز
این مقاله ترجمه مقاله‌ای از نیویورک‌تایمز است.
نوشته کلاری کین میلر
ترجمه نرگس قاسمی

ترجمه مقاله نیویورک‌تایمز نشان می‌­دهد که حتی در سال 2019 هم کسی مردان شلخته را سرزنش نمی­کند اما زن­های شلخته به‌این راحتی بخشیده نمی‌­شوند. سه مطالعه­‌ای که به تازگی منتشر شده تاییدگر چیزی است که بسیاری از زنان به طور غریزی می­‌دانند: همه، کار منزل را هنوز هم زنانه می­‌دانند، به ویژه برای زنانی که با مردها زندگی می­‌کنند.

در یکی از مطالعات مشخص شد زن­ها وقتی با مردها زندگی می­‌کنند، بیشتر از زمانی که تنها زندگی می­‌کنند، کارهای خانه را انجام می­‌دهند. مطالعه دوم نشان می­دهد حتی اگر مردهای امروزی در مقایسه با نسل­های قبل وقت بیشتری را صرف انجام کارهای منزل کنند باز هم کارهای زنانه­ای مثل پخت‌و‌پز و نظافت را انجام نمی‌دهند. مطالعه سوم به دلیل این موضوع اشاره می­کند: از نظر اجتماع، زنان- نه مردان- مسئول اصلی به‌هم‌ریختگی خانه و انجام نشدن کارهای منزل هستند.

به گفته دانشمندان علوم اجتماعی که پژوهش­هایی در این زمینه انجام داده‌­اند، این نمونه­ای از تاثیر­گذاری آداب و رسوم و سنت­های اجتماعی بر رفتار فرد است، خواه فرد به آنها اعتقاد داشته یا نداشته باشد. وقتی موضوع جنسیت مطرح می­شود، انتظارات درباره کار منزل از جمله مواردی است که روند تغییر بسیار آهسته‌­ای دارد.

این‌مقاله‌ها چه می‌گویند؟

سارا تابود[2]، جامعه شناس دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا و نویسنده یکی از مقاله­‌ها می­گوید: «همه می‌­دانند انتظارات و کلیشه‌­ها چیست و اگر شخصا هم آنها را  قبول نداشته باشند، باز هم بر رفتارشان تاثیر می‌­گذارد،» حتی اگر بگویند نگاه مترقی و نواندیشی به نقش­های جنسیتی دارند.

زمان بیشتری که زنان صرف کارهای بدون دستمزد منزل می­‌کنند، ریشه نابرابری جنسیتی است و بر ارتباط زن و مرد در خانه و مقدار زمانی اثر می‌­گذارند که زنان صرف کارهای با دستمزد می­‌کنند.

طبق داده­‌های وزارت کار، به طور متوسط، زنان 3/2 ساعت از روز و مردها 4/1 ساعت روز را صرف انجام دادن کارهای منزل می­کنند. داده­‌ها نشان می­دهد حتی وقتی مردها می­گویند درکارهای منزل به طور برابر و مساوی سهم دارند، باز هم چنین نیست (زنان بیشتر این نوع کارها را در اداره هم انجام می‌­دهند).

در یکی از مطالعات اخیر در مجله جمعیت­‌شناسی، داده­‌های نظرسنجی امریکایی­ها درباره استفاده از وقت تحلیل شد. نتایج نشان می­‌دهد مادرهایی که دوباره ازدواج می­‌کنند بیشتر از مادرهای تنها، کار خانه انجام می­‌دهند، کمتر می­‌خوابند و اوقات فراغت کمتری دارند.

جوآنا پپین[3]، جامعه­‌شناس دانشگاه مریلند که به اتفاق همکارش  لیانا سیر[4] در مریلند و لینه کاسپر[5] از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، مقاله نوشته است، می­‌گوید: «یکی از احتمالات این است که باور افراد درباره انتظارات دیگران از آنها به عنوان  همسر و شریک خوب بودن هنوز واقعا قدرتمند است و وقتی با کسی زندگی می­کنید،  مجبورید این قواعد و قوانین را رعایت کنید.»

خانم پپین می­‌گوید: «احتمال دیگر این است که مردان کار منزل را برای زنان بیشتر می‌­کنند؛ مادران تنها، خسته­‌تر می‌شوند یا بچه­‌هایی که با مادران تنها زندگی می­‌کنند، بیشتر کارهای منزل را انجام می‌­دهند.»

مطالعات نشان می­‌دهد زنان بیشتر دوست دارند کارهای خانه مثل نظافت و پخت‌و‌پز را انجام دهند که باید هر روز انجام شود. مردان بیشتر کارهای بیرون از منزل مثل شستشوی ماشین یا چمن زنی را انجام می‌­دهند که به دفعات کمتری انجام می‌­شوند.

یکی از مطالعه‌­های جدید دیگر مجله «جنسیت و جامعه»، ازدواج­‌های جنس مخالف را بررسی کرده و نشان می­‌دهد حتی اگر مردانی که در شهرها زندگی می­کنند در مقایسه با مردان روستایی یا حومه شهری، مدت زمان کمتری را صرف کارهای بیرون منزل کنند، باز هم برای کارهای دیگر وقت بیشتری نمی­‌گذارند.زنان صرف­نظر از جایی که زندگی می­‌کنند، مدت زمان مشابهی را صرف انجام کارهای منزل می­‌کنند.

ناتاشا کودلین[6] از دانشگاه ایالت اوهایو[7] و لانگ دوان[8] از دانشگاه مریلند از داده‌­های نظرسنجی آمریکایی­ها درباره استفاده از زمان و سرشماری جمعیت کنونی استفاده کرده و می­‌گویند این الگو نشان می‌­دهد چقدر کارهای منزل کار زنانه تلقی می‌­شود.

آنها نتیجه می گیرند یکی از روش‌های مرد بودن انجام دادن کارهای مردانه است و روش دیگر، انجام ندادن کارهای زنانه است.

یک تحقیق

این مطالعات بر اساس داده­های نظرسنجی انجام شده تا نشان دهد مردم چه‌کار می­کنند. مطالعه­ای که ماه قبل در مرکز مطالعات و پژوهش­های جامعه‌شناسی انجام شده، توضیح می‌دهد چرا زنان بیشتر کارهای خانه را انجام می­دهند. محققان آزمایشی را انجام دادند تا باورهایی را که بر رفتار افراد اثر می­گذارد کشف کنند.

آنها به 624 نفر تصویر اتاق و آشپزخانه به‌هم‌ریخته و نامرتب – ظرفشویی پر از ظرف، میزشلوغ و بهم ریخته، روکش­ها نامرتب و بهم ریخته-  یا اتاق و آشپزخانه تمیز و مرتب را نشان دادند.

نتایج مطالعه این بهانه قدیمی را نقض می­کند که زنان ذاتا نمی­توانند بی­نظمی و شلختگی را تحمل کنند. مردها هم  گرد و خاک و زباله را می­بینند اما بر اساس قواعد و هنجارهای اجتماعی مجبور نیستند خانه را تمیز کنند. وقتی به شرکت­کننده‌­ها گفته شد در اتاق تمیز، زنی زندگی می­کند، میزان تمیزی اتاق را کمتر از زمانی می‌دانستند که مردی در آن زندگی می­کرد. بازدیدکنندگان نسبت به این زن تصور مثبتی نداشتند و خودش هم احساس راحتی کمتری در برابر بازدیدکنندگان داشت.

مردان و زنان هر دو به خاطر داشتن اتاق نامرتب و به‌هم ریخته، سرزنش می‌شدند. وقتی به پاسخ‌دهندگان گفته شد مردی در اتاق شلوغ زندگی می­‌کند، گفتند اتاق باید فورا تمیز شود و مردان شلخته مسئولیت و کار کمتری نسبت به زنان شلخته دارند. به نظر می­رسد به‌هم‌ریختگی بیشتر به کلیشه مردان به عنوان موجودات تنبل نسبت داده می‌شود. اما تفاوت مهمی اینجا بود که شرکت‌کننده­‌ها می­گفتند اگر کسی اتاق را ببیند، مردان شلخته را سرزنش نخواهد کرد و احساس بدی درباره آن نخواهد داشت.

خانم تابود که این مطالعه را با کمک جامعه­‌شناسانی مثل سابینو کورنریچ[9] از ایموری[10] و لیه راپارنر[11] از دانشگاه ملبورن انجام داد، می­‌گوید: «اگر مردان شلخته باشند، کلیشه­‌های منفی درباره آنها فعال می‌­شود اما این اهمیت زیادی ندارد چون پیامد اجتماعی خاصی برایشان ندارد. از همان وقت­‌هایی که می‌­گویند پسراست دیگر.»

بیشتر اوقات، پاسخ دهنده­‌ها گفتند مسئولیت تمیزکردن اتاق با زن است به ویژه اگر ساکنین اتاق یک زوج زن و مرد باشند و هر دو تمام وقت کار کنند.

یک کتاب

دارسی لاکمان [12]مولف کتاب جدید ، “All the Rage” درباره تقسیم نابرابر کار و روانشناس بالینی می­گوید:«شیوه‌­های تقویت این باور خیلی ظریف و نامحسوس هستند. باید فشار روی شوهرم را کم کنم- این تفکرات ناخودآگاه و غیرارادی است.»

دانشمندان اجتماعی ده‌­ها سال است این فشارها را مشاهده کرده­‌اند. در سال 1989، جامعه‌شناس آرلی راسل هوشیلد[13] کتاب «شیفت دوم[14]» را نوشت. او در این کتاب توضیح می­‌دهد چگونه حتی در زوج‌­هایی که هر دو کار می­‌کنند، زنان به طور چشمگیری بیشتر از مردان، کارهای خانه و مراقبت از بچه ها را انجام می­‌دهند. در سال 1998، جامعه شناس باربارا ریسمان[15] در کتاب خود با نام «سرگیجه جنسیتی[16]»  توضیح می­ دهد چگونه افراد از سوی اعضای هر دو جنس تحت فشارند تا  نقش­های خاصی را ایفا کنند.

از آن زمان به بعد، نقش­های مردان و زنان در بسیاری از بخش­های زندگی، تغییر کرده اما نه در زمینه خانه­داری و کارهای خانه. خانم ریسمان در مطالعه­‌ای که سال قبل انجام داد، نشان داد آمریکایی­ها برای تساوی جنسیتی در کار بیشتر از خانه ارزش قایل هستند.

نیروهای بزرگتری این باورها را شکل می­دهند. کارفرماها بیش از پیش از کارکنان می­خواهند مثلا در محل کار، درحالت آماده‌باش باشند و این باعث می­‌شود دیگر یکی از والدین (معمولا مادر) مجبور نباشد از محل کار  به خانه برگردد و در خانه آماده باشد.

شواهد نشان می­دهد سیاست­هایی که مردان را به پذیرفتن مسئولیت بیشتر در خانه تشویق می‌­کنند – مثلاستفاده  از مرخصی زایمان برای مردان در کانادا و کشورهای اسکاندیناوی، می­تواند مشارکت آنها را افزایش دهد.

کلیشه­‌ها با آموزش‌های ما به پسرها شروع می­‌شوند. تحقیقات نشان می­‌دهد وقتی مادر بیرون از خانه کار کرده و حقوق می­گیرد و پدر کارهای خانه را انجام می­دهد، پسرهای آنها در بزرگسالانی مدت زمان بیشتری صرف انجام کارهای منزل می­کنند.

تا به امروز، آنچه درباره نسل بعد می­‌دانیم این است که دخترها، کمتر کارهای خانه را انجام می­‌دهند. اما پسرها کارهای خانه بیشتری انجام نخواهند داد.

برای سفارش ترجمه مقالات علمی و ادبی با ما تماس بگیرید.

کلاری کاین میلر درباره جنسیت، خانواده و آینده کار برای آپشوت[17] می­‌نویسد. او در سال 2008 به تایمز ملحق شد و به عضویت تیمی درآمد که در سال 2018،  برنده جایزه پولیتزر[18] خدمات اجتماعی شد.

[1] – Claire Cain Miller

[2] – Sarah Thébaud

[3] – Joanna Pepin

[4] – Liana Sayer

[5] – Lynne Casper

[6] – Natasha Quadlin

[7] – Ohio State

[8] – Long Doan

[9] – Sabino Kornrich

[10] – Emory

[11] – Leah Ruppanner

[12] – Darcy Lockman

[13] – Arlie Russell Hochschild

[14] -The Second Shift

[15] – Barbara Risman

[16] -Gender Vertigo

[17] -Upshot

[18] – Pulitzer

همچنین ببینید

اقداماتی برای شادتر زیستن

اقداماتی برای شادتر زیستن